rit 12: pays de la (g)loire
6 augustus 2012 - Suèvres, Frankrijk
De kolonel dacht vandaag de troepen te misleiden. Met een zorgwekkende blik hadden we deze morgen al de routeplanning bekeken. Een keer of 25 naar links, nog een keer of 15 naar rechts en dan spreken we nog niet van de schuin linkse, schuin rechtse en andere aanwijzingen. Na 12 ritten weten we ondertussen dat een lange beschrijving recht evenredig is aan het extra aantal kilometers. De kolonel ging meteen linksaf, maar Zijne Wijsheid had ons op het hart gedrukt om vooral rechtdoor te gaan. Dilemma alom, maar we namen het zekere voor het onzekere. Even werden we uit ons lood geslagen toen Zijne Wijsheid ons kruiste. Hij was zijn GSM vergeten. Een zucht van verlichting ging door ons heen. Zelfs Hij vergeet wel eens iets.
We trokken de streek van de Loire echt in vandaag en Tours diende zich al snel aan. Even de prachtige kathedraal bezoeken en een kaarsje branden. Een glasraam vertelde het verhaal van St.Nicolaas en het deed me aan de Zaragozazusters denken. De goedheiligman die we zo goed kennen, stond immers ook boven hun kerk te blinken. Hoe zouden zij meeleven met deze tocht?
De weg uit Tours kon wedijveren met de betere hellingen uit de Ronde van Vlaanderen. Korte steile hellingen joeg onze hartslag de hoogte in. In Vouvray liep het voor de verkenners weer helemaal fout. Het dorpje Vernou bleek om de een of andere duistere reden onvindbaar. We vreesden even voor de ultieme vernedering. De bus zou ons wel eens kunnen kruisen, maar gelukkig bleven we daarvan gespaard. Al zagen we een ironisch lachje verschijnen op het gezicht van enkele buschauffeurs toen we even later de bus inhaalden. De verkenners hadden maar een omweg van 14 km gemaakt. Zijne Wijsheid vond het genoeg, rechtte zijn rug en deed een formidabele versnelling. Hij zou dat zootje ongeregeld wel eens laten zien hoe je de juiste weg kan vinden. Het werd stil. We leken wel leerlingen van Zweinstein die Perkamentus op een bezem achternavlogen. Kilometers nam hij de kop. Sommigen genoten stiekem van de menselijke muur die alle wind wegnam. En net toen ik aan het bedenken was wie Harry, Ron, Hermelien of Loena Leeflang konden zijn, stonden de Vagbondladies weer luid enthousiast te wuiven. Druifjes, bananen en andere lekkernijen stonden te wachten met een vers geplukte ruiker als finishing touch. Leven als god in Frankrijk heet zoiets. De engeltjes van de Vagbond blijken elke dag waardige opvolgers te zijn voor die ander engeltjes. Dorothee en Elly, jullie kunnen gerust zijn.
Daarna reden we fluks verder. Het zou nog maar 40 km zijn, maar met sommigen van ons weet je nooit. Zijne Wijsheid liet de verkenners gaan en bleef bij de bus. Soms moet je je leerlingen durven loslaten. Je kon niet anders dan genieten van de omgeving. Fantastische wegen die steeds weer ons naar prachtige uitzichten brachten, kastelen en wijngaarden bij de vleet en hier en daar een prachtig woud.
Helemaal zen bereikten we Blois. We vergaapten ons even aan het prachtige kasteel en droomden even weg bij de machtige Loire. Deze rivier werd de volgende 15 km onze bondgenoot. We konden alleen maar genieten en een drupje regen kon ons niet deren. De verkenners draaiden na 110 km de camping op. De bus deed even later hetzelfde na 95 km. De kolonel zijn plannetje bleek dan toch niet helemaal te kloppen en klokte af op 99 km.
We weten nu wie we moeten volgen...
Salutations,
Tom
Proficiat en groeten aan iedereen
Mercikes om deze rit aan de vvm' ers op te dragen; wij denken ook aan u.
Niet overdrijven met die extra km's he; ge moet zien dat ge met ons ook nog mee op weekend kunt he.
Niet te zat; niet te zot en tot gauw!
groetjes liesbeth
Jacqueline en paul
Jullie gaan wel een dikke Vandaele kunnen schrijven als alle nog niet gekende verhalen boven water gaan komen?
Succes en tot de volgende.
Jullie komen echt wel dichter bij huis. Volhouden en blijven genieten.
hoe kunnen jullie nu verkeerd rijden??? Het is toch altijd rechtdoor en op tijd draaien en/of remmen???!!!
Vanavond is Dries bij mij geweest en ik heb hem voor alle zekerheid nog een boek met de kaarten van Frankrijk meegegeven. Ik wil jullie wel zien de 14de in Tongerlo hoor, anders sta ik daar alleen met mijn bord, bestek en wc-rolleke.(En een chocolaatje voor Jozef!)
Waarschijnlijk hebben jullie het verkeerde liedje gezongen onderweg. Begin morgenvroeg maar eens met: "Wat ruist er door het ..."Gegarandeerd dat het vlot zal verlopen.
xxx Ik mis jullie en tel af!
Ook een beetje spijt in het hart: was ik maar meegereden ...
Ik wens jullie nog veel doorzettingsvermogen, geniet van de natuur en de omgeving die jullie doorkruisen, koester het goede en voldane gevoel na de overwinning van een zware etappe en steek tegen dat jullie in Tongerlo aankomen maar een fiere pluim op jullie fietshelm, want die hebben jullie verdiend !
Hopelijk is de zon weer van de partij en kunnen jullie vandaag genieten van een halve dag rust of shopping(!?!) in Orléans...
Over een week komen jullie al in Tongerlo aan !
Ik fiets hier digitaal, vanop 'afstand' en vol bewondering mee. Lang leve 't Graf en zijn prachtige initiatieven.
Graag tot ziens de vijftiende.
Kristien
Wij kijken er in elk geval al naar uit.
Iets meebrengen voor iemand?
Ik zie jullie huidige locatie alsmaar dichter opschuiven richting onze streek en elke keer weer sta ik versteld van het mooie en moedige blog verhaal dat doorspekt is van humor en beeldtaal.
Respect voor de blogger en al degene die dit verhaal levendig. maken. Heel leuk om te volgen.
Veel groetjes en doe zo verder !
straffe toeren van jullie hoor.
geniet nog volop en tot dan!
hartelijk vanuit de Kempense zandgrond, Katrine
Toffe verslagen
Proficiat
Bart, voor het geval je onze Wim zijn fiets toch zou willen gebruiken, heb je gezien dat het klikpedalen zijn?